การฉีกขาดของเส้นเอ็นหุ้มข้อไหล่ ซ่อมได้

การฉีกขาดของเส้นเอ็นหุ้มข้อไหล่

ข้อต่อของร่างกายคนเรามีความสำคัญในการช่วยให้เราเคลื่อนไหวและขยับเขยื้อนได้ แต่ข้อต่อก็ต้องมีความสามารถในการอยู่คงที่ได้เช่นกัน อย่างไรก็ดีพบว่ายิ่งข้อต่อเคลื่อนไหวได้มากก็จะมีความสามารถในการอยู่คงที่ได้น้อยลง ดังเช่น “ข้อหัวไหล่” ที่มักพบการหลุดของข้อต่อได้มากที่สุด ซึ่งความคงที่ของหัวไหล่นั้นเป็นผลมาจากกล้ามเนื้อรอบๆ ข้อต่อ โดยถ้ามีการฉีกขาดของกล้ามเนื้อเหล่านั้น ผู้ป่วยควรปรึกษาแพทย์เพื่อทำการวินิจฉัยและรักษา อันจะเป็นการช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวดและทำให้ผู้ป่วยสามารถขยับแขนได้ตามปกติ
 

ข้อไหล่...ข้อต่อที่เคลื่อนที่ได้มากที่สุดและมีโอกาสหลุดได้มากที่สุด

การที่ร่างกายของคนเรามีข้อต่อหลายข้อก็เพื่อให้สามารถเคลื่อนไหวได้ หากไม่มีความสามารถในการเคลื่อนไหว เราก็จะไม่สามารถขยับเขยื้อนหรือปฏิบัติหน้าที่ในชีวิตประจำวันได้ อย่างไรก็ตาม ไม่เฉพาะแค่ความสามารถในการเคลื่อนไหวเท่านั้น ข้อต่อยังจำเป็นต้องมีความสามารถในการอยู่คงที่ได้เช่นกัน เพื่อต้านแรงที่ส่งผ่านเข้ามายังข้อต่อนั้นๆ ทั้งนี้ความสามารถในการอยู่คงที่จะเกิดขึ้นจากโครงสร้างของกระดูกและเอ็นที่ยึดข้อต่อไว้ด้วยกัน รวมถึงแรงของกล้ามเนื้อที่ส่งผ่านข้อต่อด้วย โดยทั่วไปแล้วความสามารถในการอยู่คงที่จะแปรผกผันกับความสามารถในการเคลื่อนไหวได้ กล่าวคือ ยิ่งข้อต่อเคลื่อนไหวได้มากเท่าไร ความสามารถในการอยู่คงที่ก็จะลดน้อยลง
 
ข้อต่อที่เคลื่อนที่ได้มากที่สุดคือข้อไหล่ โดยความสามารถที่ข้อต่อนี้ทำให้เราสามารถวางมือในตำแหน่งต่างๆ เพื่อทำหน้าที่ในชีวิตได้อย่างนับครั้งไม่ถ้วน แต่เนื่องจากข้อต่อนี้เคลื่อนไหวได้มากจึงทำให้เกิดความไม่คงที่ได้มากเช่นกัน ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้จากข้อเท็จจริงที่ว่า ข้อหัวไหล่หลุดนับเป็นการหลุดของข้อต่อที่พบได้มากที่สุดนั่นเอง ทั้งนี้หากพิจารณาดูลักษณะของข้อต่อหัวไหล่จะพบว่าไม่มีความคงที่ที่ได้รับมาจากโครงสร้างของกระดูกเลย โดยในทางปฏิบัติ ความคงที่ของหัวไหล่เกิดจากกล้ามเนื้อรอบๆ ข้อต่อล้วนๆ โดยเฉพาะกล้ามเนื้อหลักทั้งสี่ที่เป็นลักษณะเส้นเอ็นหุ้มข้อไหล่ (rotator cuff) และ กล้ามเนื้อด้านนอกข้อ (deltoid muscle) ดังนั้นการทำงานของกล้ามเนื้อเหล่านี้อย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจึงมีความสำคัญมาก
 

การฉีกขาดของเส้นเอ็นหุ้มข้อไหล่ ซ่อมได้ 

สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นได้บ่อยกับกล้ามเนื้อส่วนนี้คือ การฉีกขาดของเส้นเอ็นหุ้มข้อไหล่ ซึ่งก่อนหน้านี้อาการนี้ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่ แต่ในปัจจุบันจัดว่าเป็นปัญหาใหญ่หากไม่ได้รับการรักษา เพราะสามารถทำให้เกิดอาการเจ็บปวดจนไม่สามารถขยับแขนและส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางพยาธิวิทยาของหัวไหล่ได้ ทั้งนี้การฉีกขาดของเส้นเอ็นหุ้มข้อไหล่ มักก่อให้เกิดความเจ็บปวดบริเวณส่วนล่างของบริเวณกล้ามเนื้อด้านนอกข้อ (deltoid region) โดยอาการเจ็บปวดนี้จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในช่วงกลางคืน ซึ่งในช่วงแรกๆ นั้นไหล่จะยังคงทำงานได้ตามปกติ แต่เมื่อมีการฉีกขาดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ การขยับแขนจะทำได้น้อยลงและหัวไหล่จะเริ่มอ่อนแรง
 
การฉีกขาดของ rotator cuff นั้นสามารถตรวจพบได้โดยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ส่วนการตรวจวินิจฉัย เช่น MRI จะมีประโยชน์อย่างมากในการช่วยประเมินระดับการฉีกขาดและวางแผนในการรักษา ทั้งนี้การรักษาด้วยวิธีดั้งเดิมจะใช้ได้ผลเมื่อการฉีกขาดมีขนาดเล็กและผู้ป่วยมีอาการไม่มาก แต่จำเป็นต้องติดตามอาการอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากการฉีกขาดของเส้นเอ็นหุ้มข้อไหล่ จะไม่สามารถสมานได้ด้วยตัวเอง ในกรณีที่รอยฉีกขาดมีขนาดใหญ่และผู้ป่วยมีความเจ็บปวดหรือไม่สามารถขยับแขนได้ การรักษาด้วยวิธีผ่าตัดโดยการส่องกล้อง หรือ arthroscopic repair นับเป็นทางเลือกในการรักษาที่ดีที่สุดในปัจจุบัน

เรียบเรียงโดย ศูนย์ออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์
 
Posted by Bumrungrad International
วิดีโอที่เกี่ยวข้อง:

บทความอื่น ๆ ที่น่าสนใจ

บล็อกของโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ติดตามบล็อกของโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ผ่าน RSS Feed